Home
Ik ben een redelijk realistisch mens en kunstenaar.  Naast techniek en esthetiek is inhoud het belangrijkst in mijn werk.
Nooit vrijblijvend, niet poëtisch, vaak hard en brutaal van kleur, soms grappig ( of grimmig).  De schildertechniek is klassiek.
Eerst word op de tekening een “grisaille” aangebracht, daarna wordt de afbeelding kleur op kleur opgebouwd hetgeen veel tijd
vraagt omdat na elke laag de droogtijd dient in acht genomen.  De techniek echter is slechts een middel, is slechts een weg
waarlangs ik mijn doel kan bereiken. 
De tekeningen worden uitgevoerd met tekenpen en bistra, diverse gekleurde inkten en eindeloos geduld, lijn per lijn arcerend over en door mekaar zodat ze er uiteindelijk uitzien als een klassieke gravure.
Ik werk nooit naar levend model, steeds uit het hoofd, vanuit mijn herinnering.  Een levend model zou me slechts beperken
en ik wil niet beperkt worden.  Indien nodig dien ik te kunnen vormen en vervormen.  In dat opzicht is de kunstenaar zijn eigen
beperkte God.
Mijn werk word soms literair genoemd, ik verzet me hiertegen met klem.  Het is eerder politiek gericht, geďnspireerd door wat
er speelt in de maatschappij.
Veel plaats op mijn werk wordt ingenomen door naakte lichamen, expressief maar afstandelijk, soms sensueel, niet seksueel.
Welbeschouwd zijn het poppen, door samenleving en religie misbruikt en opgebruikt, uit mekaar gescheurd en weggesmeten
uitgespuwd als het ware.
Stillevens van waardeloos afval.
De aversie van alles wat religie is, haar hypocrisie en kortzichtigheid, mijn afkeer tegenover de infantiliteit en de oppervlakkigheid
in onze samenleving, in de multimedia, de afkeer zoals ik die ervaar probeer ik vast te leggen in mijn werk.
Een vrouw zonder hoofd, opgeprikt, een mooi jong lichaam volstaat. Het hoofd is overbodig, zelfstandig denken wordt toch maar ervaren als hinderlijk en zelfs als gevaarlijk. 
Een vrouw met toegespelde lippen en een schelp in de hand.  Een vrouw moet zwijgen en in haar huis ( schelp kruipen).
Ben ik nu een Symbolist, een Magisch realist? Ik weet het niet en vind het ook niet zo belangrijk.
Ik ben gewoon een realist die observeert, absorbeert, tekent en schildert.

Chris Fontijn